week 23

Deze week had ik mijn laatste dag stage maar omdat ik nog niet klaar was om afscheid te nemen ga ik deze week gewoon nog een paar keer terug. Ook werd ik afgelopen week goed verwend door de meiden van kantoor, zo hadden we donderdagavond een echte girlsnight met mani- en pedicure. En ja, de kofferstress is begonnen. Hóe het precies kan is me een raadsel, maar het wordt krap. Hierbij mijn één na laatste blog, are you ready?

M'n koffer is uit de opslag gehaald en staat weer op de kamer ... shit is getting real. 

Maman organiseert heel veel evenementen en vaak komen daar ballonnen bij kijken. Een collega vindt het zonde om deze ballonnen na het event weg te gooien dus neemt ze altijd mee naar kantoor. Dus dan ehhh ziet het er zo uit, deze waren echt húge. 

Voor lunch ging ik deze week ook nog even naar Back Sleed. Een hele bekende bagel tent wat nog op m'n lijstje stond. Lekker, maar ik droom nog altijd van een kaiserbroodje met kaas. 

Ik ben echt iedereen op kantoor stuk voor stuk dankbaar dus daarom schreef ik op deze leuke 'merci' kaartjes een persoonlijke boodschap + kregen ze er een stroopwafel bij. De meeste kennen het wel al en zeggen "strupenwaffel" met een Duitse twist, bijna. Ze kennen in ieder geval Sinterklaas en "hoi" en "doei" lukt ook goed. Laat ik toch nog een beetje Nederland achter.
Valentijnsdag komt eraan en dat is heel groot in Amerika. Daarom heeft Maman binnenkort speciale gebakjes die nu alvast even op de foto moesten.

Donderdagavond hadden we een afscheids-girls-night-out met alle office girls. We kregen allemaal een manicure en pedicure, woehoeee. Dit was m'n eerste pedicure ooit dus daarom extra leuk. En ik werd verwend met een tas met "merci mille fois" erop: duizend keer dankjewel. Súper leukk!

En na de champagne en verwennerij besloten we de avond even culinair af te sluiten met een pizzapunt op de hoek. Wél met gelakte nagels. 

Vrijdag .... last day at maman ... niet leuk :-( 

Collega's hadden samen een boekje gemaakt met als titel: "esther's maman adventure in new york city". Gevuld met leuke foto's van het afgelopen jaar, inspirerende teksten en persoonlijke berichtjes van collega's. Echt heel leuk en lief. Tja ... en toen begonnen de tranen natuurlijk al te rollen. 

Ik kreeg de hele dag lieve berichtjes, mailtjes en knuffels van iedereen. Ik ga deze plek echt heel erg missen en ik kan niet omschrijven hóe blij ik ben dat ik hier terecht ben gekomen en dat het zo'n fantastische tijd is geweest. Ik had echt geen lievere mensen, leukere stage of betere omgeving kunnen wensen dan dit. Collega's voelen als vrienden en ik heb meer uren bij maman doorgebracht dan thuis en daarom is het extra zwaar om weg te gaan ... 

Ik vond het raar om al zo officieel afscheid te nemen terwijl ik nog even in de stad ben, dus ik heb besloten het échte moeilijke moment nog even uit te stellen. Daarom ga ik woensdagochtend gewoon weer terug (en misschien al eerder) :-) 

Ondertussen zijn in Nederland de voorbereidingen voor mijn komst ook alweer begonnen en worden de toastjes volop ingeslagen. 

Zaterdag maakte ik weer een lekkere wandeling door de stad en had ik eindelijk de mogelijkheid om op de rode trappen op Times Square te staan omdat het vrij rustig was. 

Ik ben begonnen met het inpakken van m'n koffers en dat is een hele klus. Tussendoor even wegen en tot nu toe zit ik nóg safe, maar we zijn helaas nog niet klaar. Niks meer kopen dus en even goed overwegen wat wel en niet mee terug gaat. 

In de middag ging ik gezellig lunchen met Vera bij Two Hands. Een hele leuke tent, alleen verwachtte ik iets anders toen ik de granola bestelde. Het was dus letterlijk alleen granola, met één lepel yoghurt ernaast uitgesmeerd .. ehhh. Daarna had ik ofcouuurse nog honger en kwamen we toevállig langs maman. Heyy another chocolate chip cookie hmmm, ik miste ze al. 

In de tussentijd ben ik ook al bezig met mijn carnavalsoutfit bij elkaar te zoeken en geheel geïnspireerd op Amerika ga ik in het Valentijn thema. Het wordt hier heel groots gevierd dus de perfecte kans om al wat spulletjes te verzamelen. *koffer zit vol Esther, ohja ohja*

En hier zijn Vera en ik in grijze matchende jassen op een grijze regenachtige dag op de High Line, gezellug.

En over 3 dagen is het zo ver ... Woensdagavond vlieg ik terug naar Nederland en donderdagochtend kom ik aan in Amsterdam. Ik ben er klaar voor. Hoe jammer het ook is om een punt achter dit hele avontuur te zetten en hoe moeilijk ik het ook vind om bij maman weg te gaan, kijk ik er toch naar uit om weer naar huis te gaan. Mijn eigen bed, eigen douche, privé wc, fatsoenlijk eten, lekker fietsen, lekker sporten ... Volgende week nog één laatste blog over de laatste paar dagen en als mooie afsluiting geschreven vanuit Nederland. See ya!