In dagboek thuis

weer thuis

Het is voorbij, ik ben weer thuis! Na bijna een half jaar in New York te hebben gewoond ben ik nu weer weer terug in Nederland. Een fantastische & leerzame stage achter de rug, heel veel leuke meiden leren kennen en de meest geweldige dingen meegemaakt. Donderdagmiddag landde ik op Schiphol. Hierbij een verslagje van de laatste dagen in New York en de aankomst in Nederland. Enjoy de laatste blog!


Maandag ging ik de Empire State Building omhoog. Het was die dag erg koud en het waaide, maar op de 82e verdieping voelde je dat nog een stukje erger. Je waaide echt bijna weg, niet te doen. Maar het uitzicht wordt er niet minder mooi op :-)
Ik voelde me een beetje ziek worden begin deze week en aan vliegen met de griep moest ik niet denken, dús knalde ik er even een sapje in. Voor dit flesje met fruit betaal je een mooie 8 dollar. Ik ben niet ziek geworden *afkloppen*, dus misschien heeft het wel geholpen.
De High Line blijft een van mijn favoriete plekken dus deze liep ik nog een keertje af. En het was héérlijk rustig.


Naast de High Line waren weer opnames bezig. Je ziet het heel vaak in New York, maar toch verbaas ik me er toch iedere keer weer over wat er allemaal bij komt kijken. Zo veel mensen, zo veel apparatuur en zoveel wachten .. Wat een werk.
Nog even een keer eten bij ByChloe, hmmm.
En het toeristische rondje afsluiten met de Brooklyn Bridge en Dumbo. Blijft toch mooi hè :-)


Woensdagochtend. Voor de laatste keer ontbijten in de Webster, koffers dicht ritsen en dan is het tijd om de deur van kamer 505 dicht te slaan. Ik ga nog met een volle tas langs een bedrijf waar ik spullen kan doneren en vervolgens naar kantoor. Ik werd pas om 4 uur in de middag opgehaald door de shuttle, dus had nog genoeg tijd om op pad te gaan. Bij Maman kon ik meteen helpen met van alles en nog wat, dus de middag vloog zo voorbij. Ik zal niet te veel ingaan op het afscheid nemen, meh.

De reis verliep niet geheel vlekkeloos ... De shuttle had enorme vertraging door de spits, mijn koffers waren allemaal te zwaar waardoor ik alles kon omgooien en vervolgens alsnog kon bijbetalen én m'n vlucht had 3 uur vertraging. Je bent sowieso al altijd vroeg op het vliegveld, wat er nu dus voor zorgde dat ik 5 uur kon wachten ... bleh.
Anyway, van de vlucht zelf heb ik niet heel veel meegekregen want voordat we opstegen lag ik al te tukken. En toen kwam ik op Schiphol aan ... surprise! Zooo lief en leuk :-) En thuis hing ook een spandoek voor het raam, weet de straat tenminste ook dat ik thuis ben hè.

En nu ben ik lekker thuis. Ik heb héérlijk geslapen in mijn eigen bed, ik geniet van het goede brood, de lekkere kaas, mam's eten en de mogelijkheid om iedereen weer te zien. Het was een fantastische ervaring die ik voor geen goud had willen missen. Ik heb enorm veel geleerd op zowel professioneel als persoonlijk vlak en ben blij dat het allemaal zo positief is uitgepakt :-)

Bedankt allemaal voor het volgen van mijn blog! 


Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments

In dagboek NYC

week 23

Deze week had ik mijn laatste dag stage maar omdat ik nog niet klaar was om afscheid te nemen ga ik deze week gewoon nog een paar keer terug. Ook werd ik afgelopen week goed verwend door de meiden van kantoor, zo hadden we donderdagavond een echte girlsnight met mani- en pedicure. En ja, de kofferstress is begonnen. Hóe het precies kan is me een raadsel, maar het wordt krap. Hierbij mijn één na laatste blog, are you ready?

M'n koffer is uit de opslag gehaald en staat weer op de kamer ... shit is getting real. 
Maman organiseert heel veel evenementen en vaak komen daar ballonnen bij kijken. Een collega vindt het zonde om deze ballonnen na het event weg te gooien dus neemt ze altijd mee naar kantoor. Dus dan ehhh ziet het er zo uit, deze waren echt húge. 
Voor lunch ging ik deze week ook nog even naar Back Sleed. Een hele bekende bagel tent wat nog op m'n lijstje stond. Lekker, maar ik droom nog altijd van een kaiserbroodje met kaas. 


Ik ben echt iedereen op kantoor stuk voor stuk dankbaar dus daarom schreef ik op deze leuke 'merci' kaartjes een persoonlijke boodschap + kregen ze er een stroopwafel bij. De meeste kennen het wel al en zeggen "strupenwaffel" met een Duitse twist, bijna. Ze kennen in ieder geval Sinterklaas en "hoi" en "doei" lukt ook goed. Laat ik toch nog een beetje Nederland achter.
Valentijnsdag komt eraan en dat is heel groot in Amerika. Daarom heeft Maman binnenkort speciale gebakjes die nu alvast even op de foto moesten.


Donderdagavond hadden we een afscheids-girls-night-out met alle office girls. We kregen allemaal een manicure en pedicure, woehoeee. Dit was m'n eerste pedicure ooit dus daarom extra leuk. En ik werd verwend met een tas met "merci mille fois" erop: duizend keer dankjewel. Súper leukk!


En na de champagne en verwennerij besloten we de avond even culinair af te sluiten met een pizzapunt op de hoek. Wél met gelakte nagels. 
Vrijdag .... last day at maman ... niet leuk :-( 
Collega's hadden samen een boekje gemaakt met als titel: "esther's maman adventure in new york city". Gevuld met leuke foto's van het afgelopen jaar, inspirerende teksten en persoonlijke berichtjes van collega's. Echt heel leuk en lief. Tja ... en toen begonnen de tranen natuurlijk al te rollen. 
Ik kreeg de hele dag lieve berichtjes, mailtjes en knuffels van iedereen. Ik ga deze plek echt heel erg missen en ik kan niet omschrijven hóe blij ik ben dat ik hier terecht ben gekomen en dat het zo'n fantastische tijd is geweest. Ik had echt geen lievere mensen, leukere stage of betere omgeving kunnen wensen dan dit. Collega's voelen als vrienden en ik heb meer uren bij maman doorgebracht dan thuis en daarom is het extra zwaar om weg te gaan ... 


Ik vond het raar om al zo officieel afscheid te nemen terwijl ik nog even in de stad ben, dus ik heb besloten het échte moeilijke moment nog even uit te stellen. Daarom ga ik woensdagochtend gewoon weer terug (en misschien al eerder) :-) 
Ondertussen zijn in Nederland de voorbereidingen voor mijn komst ook alweer begonnen en worden de toastjes volop ingeslagen. 
Zaterdag maakte ik weer een lekkere wandeling door de stad en had ik eindelijk de mogelijkheid om op de rode trappen op Times Square te staan omdat het vrij rustig was. 


Ik ben begonnen met het inpakken van m'n koffers en dat is een hele klus. Tussendoor even wegen en tot nu toe zit ik nóg safe, maar we zijn helaas nog niet klaar. Niks meer kopen dus en even goed overwegen wat wel en niet mee terug gaat. 
In de middag ging ik gezellig lunchen met Vera bij Two Hands. Een hele leuke tent, alleen verwachtte ik iets anders toen ik de granola bestelde. Het was dus letterlijk alleen granola, met één lepel yoghurt ernaast uitgesmeerd .. ehhh. Daarna had ik ofcouuurse nog honger en kwamen we toevállig langs maman. Heyy another chocolate chip cookie hmmm, ik miste ze al. 
In de tussentijd ben ik ook al bezig met mijn carnavalsoutfit bij elkaar te zoeken en geheel geïnspireerd op Amerika ga ik in het Valentijn thema. Het wordt hier heel groots gevierd dus de perfecte kans om al wat spulletjes te verzamelen. *koffer zit vol Esther, ohja ohja*
En hier zijn Vera en ik in grijze matchende jassen op een grijze regenachtige dag op de High Line, gezellug.

En over 3 dagen is het zo ver ... Woensdagavond vlieg ik terug naar Nederland en donderdagochtend kom ik aan in Amsterdam. Ik ben er klaar voor. Hoe jammer het ook is om een punt achter dit hele avontuur te zetten en hoe moeilijk ik het ook vind om bij maman weg te gaan, kijk ik er toch naar uit om weer naar huis te gaan. Mijn eigen bed, eigen douche, privé wc, fatsoenlijk eten, lekker fietsen, lekker sporten ... Volgende week nog één laatste blog over de laatste paar dagen en als mooie afsluiting geschreven vanuit Nederland. See ya!  







Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments

In dagboek

week 22

Week 22 en dat betekent dat het einde bijna in zicht is. Tijd om afscheidscadeautjes bij elkaar te gaan zoeken, m'n kamer langzaam een beetje op te gaan ruimen (hoeveel kan een mens verzamelen in een half jaar?) en een lijstje te maken met wat ik nog wil zien voordat ik ga ...



Woensdagavond bestond de musical "the phantom of the opera" 30 jaar en daarom was er een speciale lichtshow op de empire state building. Gelukkig konden we het vanaf onze rooftop goed zien en hoefden we om 11 uur s'avonds niet meer de deur uit. De empire doet wel vaker aparte dingen met kleuren en speciale feestdagen, maar dit was heel bijzonder! 
Op het werk hadden we een nieuw merk wat zijn product kwam presenteren dús ontstond er een kleine yoghurt tasting. En gelukkig ben ik altijd wel in voor een tasting :-) 
Soms is het eten in the webster gewoon écht niet te eten. Ze hebben soms de raarste dingen of raarste combinaties waardoor we donderdagavond maar even een 1 dollar pizza slice gingen halen. 

En op de laatste foto zie je een sign wat ik gemaakt heb voor de nieuwe workshop wat nu in het café staat. Ik ben nu m'n verslag voor school aan het maken en daarin omschreef ik ook al het grote verschil tussen stage en school: als ik voor school iets maak blijft dat gewoonlijk op m'n computer staan en lever ik het online in, als ik nu iets voor maman maak wordt het ook daadwerkelijk gebruikt en zie ik mijn werk terug als ik een kopje koffie ga halen. Is toch veel leuker? 


Zo zag de metro er vrijdagavond uit .... Ik besloot maar even te wachten. Normaal rijden de metro's binnen een paar seconde weg maar om de een of andere reden bleef deze echt minuten lang met de deuren open staan. Ik vond het fantastisch om te zien hoe mensen zich hier nog tussen proberen te duwen en er vervolgens letterlijk weer uit vallen. Het grappige was dat een paar seconden later omgeroepen werd dat de metro vanaf een ander perron zou vertrekken waardoor deze hele mensenmassa uit de metro kwam, ik kon instappen en de metro daarna gewoon vertrok. Hooihooi. 

Zie hier mijn verrukkelijke lunch bij Le Pain. 


Zaterdag maakte ik een flinke stadswandeling. Beginnend bij de high line, door west village een beetje naar beneden, door soho richting de lower east en uiteindelijk de Brooklyn bridge over. De ideale dag voor wandelen en fotograferen want het was letterlijk lente. 15 graden, zonnetje ... heerlijk! 


En nu gaat de laatste week stage beginnen! Het is heel snel gegaan, het voelt heel gek maar helaas kan ik er niet veel aan veranderen .... *Ik kan het broodje met kaas al bijna ruiken oehhh*



Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments

In dagboek Williamsburg

week 21

Dat ik net 'week 21' schrijf laat me nog meer beseffen dat dit hele avontuur er al bijna op zit. Nog een paar weekjes te gaan, dus extra veel motivatie om de tijd goed te benutten en nog zo lang mogelijk te genieten van deze stad.



Dinsdag ging dan eindelijk de nieuwe locatie open in nomad. Heel leuk om mijn eigen bijdrage terug te zien, een voorbeeld is menukaart wat je rechts boven ziet hangen. En vanaf dag één zat het restaurant al helemaal vol, heel positief!


Nieuwe menukaart betekent ook nieuwe items. Deze salade is naar mijn maman vernoemd, maar heeft wel een kleine aanpassing in de naam omdat ze het anders niet konden uitspreken. De 'Miriam' (eigenlijk met een j) salade met onder andere geroosterde bloemkool, witte bonen en walnoten, nom nom nom.


En ik heb ook een plekje op het nieuwe menu gekregen. Hierbij presenteer ik jullie de "quiche Esther" met butternut squash & kale, ook goedgekeurd!
Donderdagochtend gingen we ons voorstellen aan de nieuwe "buren". We vulden koffie cups met chouquettes, een typisch frans lekkernij. Deze gingen we bij bedrijven in de buurt brengen, waardoor ik weer op leuke nieuwe plekjes kwam.


Zo blijkt in de buurt een hondenopvang te zitten waar je door een raampje naar schattige doggy's kunt kijken. Hier heb ik zo ongeveer een kwartier staan kijken, twijfelend welke ik in m'n koffer ging meenemen. Het wordt die kleine bruine rechts voor, die bleef me namelijk de hele tijd aankijken. Bij deze, ik kom niet alleen naar huis.
In de middag had ik weer een kinderfeestje, dit keer in het thema van de notenkraker. En ja, die taart geeft licht. Het meisje werd 4, wat dus een hoop schreeuwende en irritante kinderen van dezelfde leeftijd met zich meebrengt. Ik ging achteraf met knallende migraine naar huis ... joepie.


Friday morning ... afscheid nemen van Anne ... Niet. Leuk. Zoveel ochtenden samen ontbeten, zoveel leuke dingen samen gedaan, zoveel gelachen .. and now it's over. Maar hé, Beuningen en Heerlen zijn niet zó ver uit elkaar gelukkig. See you soon!
Zaterdag ging ik brunchen met collega's bij Reunion in Williamsburg. Hele leuke tent. Één van m'n collega's woont in Williamsburg dus kon ons een rondleiding geven langs de leukste plekjes. Zo kwamen we bijvoorbeeld bij Devoción, een hele vette koffieplek.


Dit zijn mijn office girls <3 
Zaterdagavond ging ik met Emiel afspreken. We aten bij een heel leuk Italiaans restaurant in de Lower East: Nobody is perfect. Héle leuke tent en de pasta was fantastisch. 
Ik wilde graag een keer naar een gospel hier in Amerika. We hadden gepland om naar een kerk in Brooklyn te gaan, maar we liepen langs het Manhattan Center in de straat waar wekelijks een mis voor jongeren is. Het is er iedere week druk, dus besloten om dit maar een keer te ervaren. Vergeet het hele idee "kerk", want dit is héél anders. Er speelt een band, de zaal is gevuld met jongeren, iedereen staat en schreeuwt/klapt/lacht enthousiast mee & de sprekers zijn jonge mensen die daar in jeans en sneakers op het podium staan. 


Vervolgens gingen we naar het Transit museum in Brooklyn. Een museum over de geschiedenis van de metro in New York. Het museum is gebouwd op een echt metrostation, waardoor de ingang van het museum ook echt een metro ingang lijkt, heel grappig! In het museum was heel veel te lezen over wat de aanslag voor invloed heeft gehad op de metro's. Ook zag je alle verschillende poortjes door de jaren heen en waren er allemaal oude metro's waar je in kon. Echt super leuk om te zien hoe de metro's uitgegraven zijn, hoe alles door de jaren heen veranderd is en om te beseffen wat dit vervoer voor de hele stad betekent.

Tot volgende week! 


Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments

In dagboek

week 20

Een volle week achter de rug met meerdere events waarop ik ging werken, een personeelsfeestje en een kids high-tea party in het Four Seasons hotel. Dan nog de drukte voor de nieuwe opening aanstaande dinsdag wat de week voorbij liet vliegen. Niet heel veel foto's helaas, dus het is maar een kort verslagje. De temperatuur was deze week een dagje 16 graden (scheelt even 30 graden met de week ervoor), maar het weekend was weer brrrr. Let's go!


Maandag na werk besloten m'n begeleider en ik spontaan een massage te boeken. Van tevoren haalde ik nog snel even een pokébowl in de straat. Dat is zó fijn aan New York, als je onderweg eten nodig hebt zijn de afhaalmogelijkheden eindeloos. In Nederland heb je het na de chinees, pizzeria en snackbar wel gehad voor een makkelijke hap. In New York zijn er heel veel plekken waar je zelf je pokébowl kunt samenstellen en daar ben ik vaste klant. We pakten een massage in chinatown en dat was een eh, aparte ervaring. Het waren gewoon 10 bedden naast elkaar met gordijntjes er tussen. Na een uur masseren (en hoé, auw auw) had ik de dag erna flinke spierpijn overal.
Dinsdagavond gingen we met een hele groep webster meiden naar de nieuwe pitch perfect film. Heel gezellig zo met z'n allen, we hadden een hele rij nodig in de bios.
De keuringsdienst van waarde in New York is enorm streng. Ze komen heel vaak onverwachts controleren en toen er ook maar 1 ding niet in orde was in het café, kon de hele boel sluiten ... dus helaas geen maman lunch. Maar gelukkig zijn er genoeg andere opties in Soho. We haalden een salade bij CAVA, echt tóp. Aanrader!


Vrijdagavond hadden we het personeelsfeest wat eigenlijk in December had moeten plaatsvinden, maar door de drukte verplaatst was naar Januari. Het was een potluck dinner, wat inhoudt dat iedereen eten moet maken en meenemen. Helaas heb ik geen keuken tot mijn beschikking en kon ik niet anders dan Trader's Joe (de supermarkt) inschakelen. Hier vond ik speculaasjes wat ik wel toepasselijk vond.
We speelden een spel waarbij we elkaars baby foto moesten raden. Er was een hele baby-wall gemaakt. Omdat er veel veel nationaliteiten waren en iedereen iets van zijn/haar cultuur meebracht ontstond er een origineel bij elkaar geraapt diner.
Zaterdag had ik een event bij het Four Seasons hotel. Een heel luxe en beroemd hotel en dat was te merken aan de security. Voordat ik naar binnen mocht moest ik langs de security om een bezoekerspas aan te vragen.


En dit was het event! Echt níet normaal. Twee zusjes werden één en drie jaar oud en dat werd gevierd met zo'n 80 gasten. Er was een kids room met high tea + allemaal activiteiten (Elza van Frozen liep ook rond) en een adult room met bar en hapjes. Prachtige locatie op de 38e verdieping dus toen om 5 uur de zon onder ging werd het uitzicht nóg mooier. Een kinderfeestje van duizenden euro's, de kinderen weten niet eens wat er gaande is maar okay. Weer een fantástische ervaring rijker.



Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments

In dagboek metropolitan sneeuw

week 19

Een koude eerste week van Januari met niet alleen een bevroren fontein, maar ook zeker bevroren handen en voeten. Een uitgebreide tasting voor het nieuwe menu, een bezoekje aan het metropolitan museum en een crêpe van cassave wortel (expeditie robinson 2.0). Week 19 alweer, time flies! 



Maandag was het nieuwjaarsdag en maakten we even een wandelingetje in de buurt. Dit is de fontein in Bryant Park, die er momenteel een 'beetje' bevroren uitziet. 
Ik denk dat de wasstraten in New York overvol zullen zijn als het vriezen voorbij is. Alle auto's zijn zo smerig als deze, zo zonde van je mooie BMW. 
En we liepen even over Times Square heen, waar de dag ervoor dus een flink spektakel heeft plaatsgevonden. Niks meer van te merken. 


En wat blijft het toch prachtig. Ondanks dat dit gewoon straten in de buurt zijn en je hier letterlijk iedere dag doorheen loopt, blijft het mooi en bijzonder. Nu is het straatbeeld wel weer een tikkeltje anders door al het zout, wat de straten zo wit maakt. Nog even het dakterras opgegaan, omdat de zon weer zo mooi stond. Wauw wauw wauw! 
En waar alle nieuwssites woensdag al voor waarschuwden: sneeuwstorm! Het grappige was dat ik woensdag al een email kreeg van de Webster dat het voor ons veilig was om binnen te blijven donderdag, dat er gratis lunch verzorgd zou worden zodat we niet naar buiten hoefden & dat ze films zouden draaien. Op dat moment was er nog geen vlokje gevallen en dacht ik dat het allemaal overdreven was. Maar nee, donderdag begon het daadwerkelijk flink te sneeuwen en vooral hard te waaien. Ik werkte vanaf thuis en zag langzaam de tuin witter en de straten steeds stiller worden. 


Vrijdag weer gewoon naar kantoor. Ze doen allemaal goed hun best om de straten sneeuwvrij te houden, maar stoepen en vooral oversteekplaatsen zijn blijkbaar niet zo belangrijk. De sneeuw van de straten wordt zo aan de kant geschoven, dat je soms gewoon echt niet van de stoep af komt. En daar waar de fiets staat hoort een fietspad te zijn ... Tja, snowboots aan en gaan. 
Met de sneeuw zo voor de deur werd Maman echt nog gezelliger. Kijk nou hoe leuk dit eruit ziet! 


Vrijdagavond hadden we een tasting voor het nieuwe menu. Alle gerechten werden klaargemaakt en vervolgens gingen we met z'n allen proeven. Ik heb wel 20 verschillende smaken geproefd in een paar uur en ontdekt dat de manier van bereiden heel veel kan doen voor de smaak. Maman laat me zelfs broccoli en bloemkool eten, dat is m'n eigen maman nog nooit gelukt (grapje mam, love u). Maar goed, dit was echt super leuk om te doen! En ondanks dat je van alles maar een beetje eet, heb je aan het eind van de avond geen maaltijd meer nodig. 


Zaterdagochtend poging 2 om naar het Metropolitan museum te gaan. Deze keer gelukkig geen rij. Dit museum is zó ontzettend groot, echt niet te doen. Als je alles goed wilt zien heb je hier volgens mij wel 3 volle dagen nodig. Wat ook grappig is; je betaalt hier zoveel toegang als je wilt. Ze hebben wel adviesprijzen, maar al betaal je 1 dollar dan kom je er nog in (gul als ik ben gaf ik 3 dollar). Ze hebben heel veel verschillende soorten kunst, echt voor ieder wat wils. Vooral de modern art en european paintings hebben we bezocht (en dan is er waarschijnlijk nog 80% van het museum wat we niet gezien hebben). Momenteel was er een expositie van David Hockney, wat je rechts onder ziet.


Vanuit het metropolitan museum ben je zo in Central Park. En daar is het volop Winter Wonderland, wauw! Je kunt hier dus perfect sleeën. Balen dat ik geen slee heb, want deze heuvel is in een perfecte piste veranderd (het lijkt niet zo stijl, maar geloof me, het was top). Mensen gingen echt keihard naar beneden. Ik. Wil. Ook.


En daarna moest er natuurlijk gegeten worden. Want van al dat wandelen in die kou verbrand je héél veel calorieën (toch?). We kwamen per toeval langs TAP. Hele leuke tent, met vegan crêpes. Ze maken hier de crêpes van tapioca, gemaakt van cassavewortel. Het lijken net van die witte bolletjes wat om de tumtum snoepjes zitten, haha. Maar echt súper lekker, aanrader!

Nog precies één maand om m'n bucketlist helemaal te voltooien, alle straten nog een keer langs te gaan en nog even kan GENIETEN! Tot snel X 



Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments

In christmas dagboek Williamsburg

week 18 - happy new year

Begin deze week was het nog kerst, gisteren vierden we new years eve en verder was de samenvatting van deze week alleen maar: KOUD. Op gevoelstemperaturen van -20 kun je je onmogelijk kleden, dat heb ik wel gemerkt. Lees snel verder! 



Maandag was het voor de Nederlanders "eerste kerstdag", hier in Amerika gewoon "christmas day" want tweede kerstdag kennen ze überhaupt niet. Het kerstgevoel ontbrak echt compleet, want zonder familie en thuis is er voor mij niet heel veel "kerst"aan. Om toch nog een beetje in de stemming te komen gingen Anne en ik schaatsen in Central Park. Echt nog iets wat op m'n lijstje stond en vandaag was de perfecte gelegenheid. Het was echt super leuk! Het was druk, je moest even wachten maar het was het dubbel en dwars waard. En dan dat uitzicht om je heen ... is toch anders dan de schaatsbaan in Geleen ha ha ha. 


Helaas besloten ze deze week wat veranderingen aan te brengen bij m'n dagelijkse metro lijn, waardoor het 2 minuten wachten veranderde in 20 minuten grr. Niet alleen de NS heeft altijd vertraging/onderhoud of andere problemen. 
Gelukkig had ik toch nog een klein beetje kerst met cadeautjes van thuis en kaarten in m'n postvakje, love it! 
Afgelopen week maar liefst vijf keer naar de sportschool geweest, hoppa (en dat was al vóór 1 januari). Vanuit de sportschool kijk je uit op een populaire bagel tent, waar in het weekend altijd een rij staat. Het was zo ontzettend koud en mensen stonden hier buiten in de rij terwijl het sneeuwde ... je moet er wat voor over hebben.


Zaterdag lekker lunchen bij Le Pain Quotidien. We gingen voor gezond en namen smoothiebowls en yoghurt, hmmm. Het plan was eigenlijk om in de middag naar het Metropolitan museum te gaan. Dat waren blijkbaar meer mensen van plan want ook hier stond weer een enórme rij. In deze kou in de rij staan is niet echt m'n hobby, dus toen gingen we maar winkelen want: SALE everywhere. S'avonds gingen we lekker eten bij ByChloe, echt een favorietje. We aten burgers met zoete aardappel frietjes, maar dan alles vegan. Echt top!


Zondag, de laatste dag van 2017, gingen we naar Williamsburg. We gingen lunchen bij WOOPS bakeshop. Dit is werkelijk mijn hele droom uitgewerkt. Een té leuke lunchtent, lekker klein, goed design, lekkere broodjes en een goede collectie aan zoetigheid. Echt perfectie, genieten! 


Klein detail van deze week is de temperatuur. Het is namelijk steen en steen koud momenteel in New York en ik ben bang wat Januari en Februari nog te bieden hebben.
Oudejaarsavond begon met een gezellige spelletjes avond in de Webster. We speelden onder andere dit spel, een soort monopoly over New York.
En toen kon het inpakken beginnen, want we gingen namelijk naar DUMBO. Ik heb echt alles aangetrokken wat maar onder m'n jas paste. Ik kon nauwelijks meer bewegen en kreeg m'n eigen schoenen niet eens meer gestrikt. We moesten nog een half uurtje wachten aan het water en ik had het KOUD. Door m'n panty, sportlegging en jeans trok gewoon de wind heen. M'n vingers waren bevroren door 2 paar handschoenen heen (gevoelstemperatuur was -20, dus niet heel gek).
Er verzamelde zich een hele grote groep mensen aan het water, om samen het nieuwe jaar in te luiden. Tja ... het was een beetje een flop want om 12 uur gebeurde er behalve wat gejuich en een beetje confetti he-le-maal niks. Op internet stond overal omschreven dat dit een goede plek was om 'het vuurwerk' te bekijken, maar er was niet eens vuurwerk, haha. Nouja, het was in ieder geval wel gezellig :-)
Daarna als de wiedeweer de metro in, naar huis, een warme douche nemen en in de foetus houding liggen totdat m'n lichaam ontdooit was.

Gelukkig nieuwjaar iedereen. Tot de volgende week! 


Read More

Share Tweet Pin It +1

0 Comments